วันนี้คุณนายเล่นตื่นเที่ยงเลย...ไม่รู้อดหลับอดนอนมาจากไหน
เมื่อวานไปช่วยเค้าปิดลานเบียร์ที่ลาวิลล่า เหอ เหอ เมาได้อีก

แต่เมื่อวานเหนื่อยๆ เซ็งๆ เลยกินไปแค่ไม่กี่แก้วเอง แต่หารเท่า
รู้สึกเสียเปรียบยังไงชอบกล แต่งเหอะ ดีกว่านอนแกร่วอยู่บ้าน
แล้วก็ดีกว่าพยายามกินให้คุ้มแล้วร่างกายตัวเองรับไม่ไหวอ่ะนะ

 

วันนี้เลยตื่นมาสะสางงาน รบกะลูกค้าตามเคย ถ้าไม่สงสารเค้า
เราเลิกทำไปแล้ว ออกแนวขี้รำคาญ แต่ลองดูสักตั้ง ถือว่าเป็น
การพิสูจน์ความอดทนของตัวเองล่ะกัน ... ท่องเอาไว้ อดทนๆ
เพราะจริงๆ แล้วเราไม่ต้องทำงานแบบนี้ก็ได้ เพียงแต่เราจะลอง
ให้โอกาสตัวเองดู

ไม่อยากยอมรับเลยงว่าเริ่มไม่อยากทำมากๆ แล้ว...ท่องไว้ไอ้แป๋ว
อดทน อดทน อดทน อดทน อดทน
ไม่รู้จะ อดทน ได้นานแค่ไหน แต่จะพยายามอย่างสุดความสามารถ

 

เมนูวันนี้

ข้าวต้ม กุนเชียงทอด หมูยอทอด

 

 

 

เพิ่งรู้ว่าการพยายามข่มตัวเองให้หลับมันทรมานแสนสาหัสอย่างนี้นี่เอง
เมื่อคืนนอนไม่ได้เลย สงสัยเพราะตอนบ่ายดื่มกาแฟเข้าไปหน่อยนึง
แต่จำได้ว่าไม่ถึง 1/3 ของแก้ว กว่าจะหลับลงก็ปาเข้าไปแปดโมงเช้า

ตื่นอีกทีตอนเที่ยงครึ่ง ดีที่

1. ไม่ได้ทำงานประจำ

2. งานเสร็จแล้ว

ตกใจ วันนี้ส่องกระจกทาครีม แต่เจอหมีแพนด้าจ้องกลับมา...โทรมอ่ะ

 

คืนนี้...ขอให้หลับไว ขอให้หลับสนิท ขอให้หลับลึก และขออย่าให้มีมารผจญ
ขออย่าให้โทรศัพท์ดัง ขออย่าให้มีใครโทรมาชวนไปข้างนอก ... สาธุ

 

 

 

 

คราวก่อนไม่ประสบความสำเร็จในการอัพบล็อค
แบบว่าทุกสิ่งอย่างกองมารวมกันเป็นก้อนเดียว
ทำให้ไม่อยากอ่านเลย ไม่รู้ว่างานนี้จะเป็นยังไง

 

ถ้างานนี้สำเร็จ ก็จะมาอัพบ่อยๆ

แต่ตอนนี้...